۲۰ ژوئن ۲۰۲۶ - ورزش کافی یکی از مهمترین کارهایی است که میتوانیم برای سلامتی خود انجام دهیم. با این حال، بسیاری از مردم در سراسر جهان به اندازهی کافی فعال نیستند. حدود یک سوم بزرگسالان قادر به انجام سطوح توصیهشده فعالیت بدنی نیستند، در حالی که ۴نفر از هر ۵کودک بین سنین ۱۱ تا ۱۷سال، میانگین توصیهشده ۶۰ دقیقه در روز را انجام نمی دهند.
عدم فعالیت بدنی، خطر ابتلا به بیماریهای بلندمدت مانند دیابت نوع ۲ را افزایش میدهد. همچنین میتواند بر عملکرد شناختی تأثیر بگذارد: یعنی فرآیندهای ذهنی که به ما در یادگیری، به خاطر سپردن، تمرکز و تصمیمگیری کمک میکنند. برای کودکان، این مهارتها ارتباط نزدیکی با موفقیت تحصیلی و فرصتهای آینده دارند.
برای والدین، فعال ماندن میتواند بهویژه دشوار باشد. الزامات زندگی خانوادگی اغلب زمان کمی برای ورزش باقی میگذارد و والد شدن میتواند حفظ فعالیت بدنی متوسط تا شدید را سختتر کند. از آنجایی که عدم فعالیت بدنی بر هر دو نسل تأثیر میگذارد، خانوادهها کانون مهمی برای مداخلاتی هستند که با هدف بهبود سلامت و رفاه طراحی شدهاند.
موانع و الهامبخشیها
در این تحقیق، محققان با ۲۴خانواده مصاحبه کردند تا بررسی کنند که چه عواملی به فعالیت بدنی آنها کمک یا مانع آن میشوند و آیا تجربیات بر اساس پیشینهی اجتماعی-اقتصادی متفاوت است.
بسیاری از موانع غیرمنتظره نبودند. خانوادهها بهطور مکرر هزینهی فعالیتهای سازمانیافته و کمبود وقت آزاد را به عنوان موانعی برای فعال بودن با هم ذکر کردند. خانوادههای با پیشینههای کمتر مرفه نیز به دسترسی محدود به امکانات ورزشی و تفریحی محلی اشاره کردند، در حالی که خانوادههای با پیشینههای مرفه اغلب امکانات محلی را به عنوان یک حامی مهم برای فعال ماندن تلقی میکردند.
کودکان بهطور مداوم به محققان گفتند که دیدن والدین فعالشان، آنها را تشویق به شرکت در فعالیت بدنی میکند. اما این تأثیر دوطرفه بود. والدین با پیشینههای کمتر مرفه، اغلب فرزندان خود را به عنوان الگو توصیف میکردند و توضیح میدادند که اشتیاق فرزندانشان برای حرکت، آنها را به فعالتر شدن ترغیب میکند.
این نشان میدهد که فعالیت بدنی در خانوادهها صرفاً چیزی نیست که والدین فرزندان خود را به آن تشویق کنند. والدین و فرزندان میتوانند الهام بخش یکدیگر باشند و عادتهای مثبتی ایجاد کنند که به نفع کل خانواده باشد.
بر اساس این یافتهها، محققان یک برنامهی فعالیت بدنی مبتنی بر خانواده طراحی کردند تا به والدین و کودکان در ورزش مشترک کمک کند. آنها راگبی تگ(tag rugby) را انتخاب کردند زیرا سرگرمکننده، قابل انطباق و بدون تماس فیزیکی است و آن را برای افراد در سنین مختلف مناسب میسازد تا با هم در این ورزش شرکت کنند.
سپس محققان بررسی کردند که آیا یک جلسهی واحد ۴۵دقیقهای میتواند مزایای کوتاهمدت قابل اندازهگیری برای سلامت جسمی و عملکرد شناختی ایجاد کند یا خیر.
فواید برای مغز و بدن
شانزده خانواده در این مطالعه شرکت کردند. در یک نوبت، خانوادهها یک جلسه ۴۵ دقیقهای راگبی تگ را شامل گرم کردن، فعالیتهای مهارتی و بازیهای کوچک انجام دادند. در نوبت دیگر، یک جلسه مقایسهای شامل استراحت در حالت نشسته را پشت سر گذاشتند.
پیش و پس از هر جلسه، شرکتکنندگان مجموعهای از تکالیف رایانهای را برای ارزیابی عملکرد شناختی انجام دادند؛ از جمله حافظه کاری، توجه و پردازش اطلاعات. همچنین، محققان نحوه پاسخ بدن آنها به یک ناهار استاندارد را با اندازهگیری سطح قند خون و انسولین بررسی کردند.
انسولین هورمونی است که به بدن کمک میکند قند خون را تنظیم کند. پس از جلسه راگبی تگ، والدین در مقایسه با جلسه استراحت، پس از صرف غذا غلظت انسولین پایینتری داشتند، در حالی که پاسخ قند خون آنها مشابه بود. این موضوع نشان میدهد که بدن آنها توانسته بود با انسولین کمتر، آن وعده غذایی را مدیریت کند.
همچنین بهبودهای کوتاهمدتی در عملکرد شناختی مشاهده شد. کودکان بلافاصله پس از ورزش در تکلیف حافظه کاری عملکرد بهتری داشتند. والدین نیز بلافاصله پس از جلسه، در پردازش اطلاعات بهبود یافتند و این مزیت تا ۴۵ دقیقه ادامه داشت.
محققان نوشتند که این یافتهها باید با احتیاط تفسیر شوند. این مطالعه شامل تعداد نسبتاً کمی خانواده بود و ما فقط اثرات یک جلسه ورزش را بررسی کردیم. بنابراین مشخص نمیکند که آیا این فواید در صورت مشارکت منظم ادامه پیدا میکنند یا با گذشت زمان بیشتر میشوند.
آنها افزودند: اما نتایج مطالعه ی ما، نقطه شروع مفیدی را نشان می دهد. چه در حال یادگیری در مدرسه باشیم، چه در محل کار تمرکز کنیم یا زندگی روزمره خانوادگی را مدیریت کنیم، در طول روز به حافظه، توجه و مهارتهای پردازش اطلاعات متکی هستیم. نوعی ورزش که خانوادهها بتوانند با هم از آن لذت ببرند، ممکن است پایدارتر از فعالیتی باشد که فشار بیشتری بر والدینِ از پیش پرمشغله وارد میکند.
آنها نتیجه گیری کردند: «یافتههای ما نشان میدهد که فعالیت بدنی خانوادگی میتواند راهی عملی برای حمایت از سلامت جسمی و عملکرد شناختی باشد، در حالی که به والدین و کودکان فرصت میدهد زمانی لذتبخش را با هم بگذرانند. در دنیایی که بسیاری از بزرگسالان و کودکان برای فعال بودن به اندازه کافی با مشکل مواجهاند، ایجاد فرصتهای در دسترس برای حرکت مشترک خانوادهها شایسته توجه بیشتری است».
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2026-06-45minute-family-session-boost-skills.html